Kraina Kanału Oberlandzkiego

  Niniejszym kontynuujemy prezentację przepisów z października 1894 roku, obowiązujących na Kanale Elbląsko-Oberlandzkim od kwietnia 1895 roku.    Rozporządzenie policyjne dla Kanału Elbląsko-Oberlandzkiego. Zachowanie podczas wyładunku, załadunku i rozładunku. § 16.    Z wyjątkiem sytuacji nadzwyczajnych, wyładunek, załadunek i rozładunek mogą odbywać się wyłącznie w miejscach do tego przeznaczonych.   W drodze wyjątku właścicielom nieruchomości przylegających do kanału zezwala

  Kiedy w latach 70. XIX wieku na półkuli północnej (Europa, USA, Kanada) triumfy zaczęła święcić kolej żelazna (tym środkiem transportu można było przewozić „więcej”, „szybciej” i „terminowo”, bez względu na pogodę, w tym w mroźne zimy), skończyła się żywiołowa, złota era budowy i rozbudowy kanałów i dróg wodnych. Po lewej − pociąg podążający przez most

   Stosunkowo dobrze są znane (mogą być znane) pierwsze kanałowe przepisy porządkowe, czyli tzw. Regulamin Policji Kanałowej (niem. Kanal-Polizei-Reglement) z 11 kwietnia 1861 r. – nadany w związku z rozpoczęciem pierwszego pełnego sezonu żeglugowego na uruchomionym wówczas (po wybudowaniu pochylni) Kanale Elbląsko-Oberlandzkim. Początkowe i końcowe fragmenty policyjnych przepisów kanałowych z 1861 r. (źródło: archiwum autora)     Zgodnie

    W tym samym − 1905 roku, ukazały się trzy wydawnictwa monograficzne: Historia miasta Iława – autorstwa Karla Kaufmanna, Historia miasta Zalewo – autorstwa Ernsta Deegena oraz Ostróda w Prusach Wschodnich – autorstwa Johannesa Müllera.    To wyjątkowa okoliczność, aby móc porównać, co o kanale wiedzieli i myśleli obywatele Iławy, Ostródy i Zalewa – wówczas 54 lata

    W tym samym − 1905 roku, ukazały się trzy wydawnictwa monograficzne: Historia miasta Iława – autorstwa Karla Kaufmanna, Historia miasta Zalewo – autorstwa Ernsta Deegena oraz Ostróda w Prusach Wschodnich – autorstwa Johannesa Müllera.     Warto zatem porównać, co o kanale wiedzieli i myśleli obywatele Iławy, Ostródy i Zalewa – wówczas 54 lata po pierwszym uruchomieniu

    Raczej nigdy nie było oficjalnej uroczystości i konkretnego dnia, kiedy świętowano otwarcie drogi wodnej pomiędzy Elblągiem i miastami Oberlandu – czyli Miłomłynem, Ostródą, Iławą i Zalewem.    Zapewne powodem było budowanie i oddawanie kanału do użytku etapami. Wiadomo również, że na zlecenie Steenkego wodowano statki już w latach 40. XIX wieku, które jednak służyły samej budowie

    Zdarzyło się, że w tym samym, 1905 roku, ukazały się trzy wydawnictwa monograficzne: 1) Historia miasta Iława – autorstwa Karla Kaufmanna, 2) Historia miasta Zalewo – autorstwa Ernsta Deegena oraz 3) Ostróda w Prusach Wschodnich – autorstwa Johannesa Müllera. Strony tytułowe monografii z 1905 roku. Od lewej: iławskiej, zalewskiej i ostródzkiej (źródło: archiwum autora)    Wszyscy

    Do krajowego („wojewódzkiego”) rejestru zabytków wpisane są następujące zabytkowe, żeglowne drogi wodne: Kanał Augustowski (1968/1979), Kanał Elbląski (1978/1979), Kanał Kłodnicki (1989, nieczynny), Kanał Bydgoski (2005) oraz Kanał Gliwicki (2014). Po lewej – śluza Nr IV na „starym” Kanale Bydgoskim w 2018 r. Po prawej – śluza Nr 11 „Mikaszówka” na Kanale Augustowskim w 2017 r.

     W Monitorze Polskim z dnia 28 marca 1949 r. zostało opublikowane Rozporządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 11 lutego 1949 r. o przywróceniu i ustaleniu nazw miejscowości. Na stronie 3, w dziale „Nazwy rzek i jezior z obszaru Pomorza Mazowieckiego” pojawiła się oficjalna nazwa obiektu fizjograficznego: Kanał Elbląski.     Dotychczasową nazwę niemiecką określa ono jako Oberländer

     Po raz kolejny dokonujemy korekty źródłowego artykułu o tytule: Zbiór nazw Kanału Elbląskiego. Jest on nie tylko jednym z pierwszych zamieszczonych i opublikowanych na tej stronie. Jest to też artykuł „na bieżąco” (stosownie do zdobywanej wiedzy) aktualizowany, tak aby wszelkie określenia kanału pomiędzy Iławą, Zalewem, Ostródą i Elblągiem były dostępne w jednym miejscu. Linki do